به جرات می توان گفت که همه به نوعی غذاهای ایتالیایی را دوست دارند و از خوردن غذاهای ایتالیایی لذت زیادی می برند.

مواد زیادی در تهیه غذاهای ایتالیایی بکار برده می شود (مانند آرتیچوک یا کنگرفرنگی، انچووی یا ماهی کولی، آسپاراگوس، پنیرهای مختلف، …) اما جالب است بدانید رایج ترین مواد اولیه ای که در تهیه غذاهای ایتالیایی کاربرد دارند به رنگ های پرچم کشور ایتالیا هستند. تصادفی است؟ پیتزا مارگاریتا را که مسلماً دیده اید. این پیتزا اولین بار در سال 1889 پیش در ناپل توسط فردی به نام اسپوزیتو –Esposito به افتخار بازدید ملکه ایتالیا، ملکه مارگاریتا از ناپل تهیه شد. اسپوزیتو برای همین خاطر سعی کرد غذایی تهیه کند به رنگ های پرچم ایتالیا تا میهن پرستی خود را به ملکه نشان دهد. قرمز گوجه فرنگی، سفید پنیر موتزارلا و سبز ریحان. به همین سادگی. 

قرمز گوجه فرنگی که در تهیه پاستاها، سس ها و مارینرا بکار برده می شود؛ سفید استفاده گسترده از سیر و پنیر موتزارلا؛ و سبز برای استفاده از ادویه جات و سبزی هایی مثل اورگانو، ریحان و جعفری.

یک غذای اصیل ایتالیایی از چه بخشهایی تشکیل می شود؟ 

سبک های غذایی مناطق مختلف ایتالیا

شمال ایتالیا مناطق شمالی ایتالیا از ونیز، میلان، و استان های پیدمونت و لومباردی تشکیل شده اند. سبک آشپزی در این مناطق جسورانه و بسیار خوشمزه است که نشان از وفور نعمت در منطقه دارد و بازتاب دهنده کیفیت مواد اولیه موجود است. به دلیل وفور گوشت گوسفند، گوساله و حتی شکار در هر وعده غذایی می توانید تکه های بزرگ گوشت ببینید. قارچ های وحشی و ترافل های سفید نیز از مناطق همجوار تهیه و استفاده می شوند.

از غذاهای مشهور شمال ایتالیا می تواینم به کاستالته آلا میلان – Costolette alla Milanese یا اوسو بوکو – Osso Buco اشاره کرد. پالنتا – Polenta  و ریزوتو – Risotto این منطقه مثال زدنی است.      

مرکز ایتالیا غذاهای مناطق مرکزی ایتالیا سبک تر از مناطق شمالی هستند. گوشت کمتر، سبزیجات بیشتر و پنیرهای تازه (مانند ریکاتا – ricota) در غذاهای این منطقه دیده می شود. از غذاهای این منطقه می توان از فونگی تریوفولاتی -  Funghi Trifolati، راویولی پنیر ریکاتا و اسفناج – Ravioli con Ricotta e Spinaci اشاره کرد. آشپزی مرکز ایتالیا بازتاب دهنده دقت فراوان و غنای منطقه است. توسکانی (اتروسکان) که منطقه معروفی در مرکز ایتالیاست بعنوان قلب آشپزی ایتالیا شهرت دارد. غذاهای اتروسکان بسیار سبک تر و با گوشت کمتری تهیه می شوند و غذاهایی که معمولاً در رستوران های ایتالیایی اقصی نقاط جهان می بینید بر اساس این سبک تهیه می شوند.

جنوب ایتالیا غذاهایی از سیسیل، آبروزی، مولیس، کامپینیا، بازیلیکاتا و کالیبریا در این سبک دیده می شوند. جنوب ایتالیا سبک مخصوص به خود را دارد و برخلاف باور رایج، غذاهایی که از سیسیل، کالیبریا و بازیلیکاتا می آیند از رب گوجه، سیر و اورگانو تا سر حد مرگ (!) استفاده نمی کنند. واقعیت این است که آنها از ترکیب دقیقی از طعم ها و ادویه جات استفاده می کنند که غذاهایی سبک و خوش آب و رنگ می آفریند.

فرهنگ لغات ایتالیایی غذا و خوراکی ها

حتماً برای شما هم پیش آمده که به یک رستوران ایتالیایی یا حتی پیتزا فروشی رفته اید و با حجم انبوهی از لغت های عجیب ایتالیایی موجه شده اید. این فهرست می تواند مشکل شما را حل کند:

اصطلاحات عمومی

پاستاها  

 سس های پاستا

حالا که با نام پاستاها و سس ها آشنا شدیم باید این نکته را اضافه کنم: اسم پاستاها همراه با سسی که دارند گفته می شود. یعنی مثلاً در رستوران شما می توانید “پنه کاربونارا” یا “اسپاگتی پوتانسکا” سفارش بدهید.

سبزیجات

گوشت و ماهی

دسرها

برای تهیه این نوشتار از منابع زیر استفاده شده است:

- http://www.switzerland.isyours.com/e/guide/basics/food-terms-italian.html

- http://www.cairnsdining.com/articles-italian.html

- http://cuisinenet.com

- http://www.italianmade.com/regions/geoarea-foods1.cfm

- http://italianfood.about.com/od/regionalcuisines1/ss/central.htm 

رستوران اویا که در خیابان ملاصدرا بعد از تقاطع شیخ بهایی واقع شده است شما را به صرف غذاهای ترکیه ای دعوت می کند. وارد رستوران که می شوید بیش از هر چیز پرچم است که توجه شما را جلب می کند. سر هر میزی یک جفت پرچم ایران و ترکیه گذاشته شده است. رو به روی در ورودی یک ال سی دی بزرگ نصب شده که مراحل طبخ غذاهای رستوران را نمایش می دهد.

منوی رستوران پر از کباب است اما از اسکندر کباب ترکیه خبری در آن نیست. غذاهای مورد علاقه تان را در ذهن مرور می کنید. بورک،سیگارا بورگی، مانتی، انواع چورباها(همان شوربا یا سوپ خودمان)، بولگور پیلاوی(پلو بلغور) و… هیچ کدام در منو نیستند. غیر از کباب تنها پیده وجود دارد که چیزی شبیه پیتزاست و لحم معجون. آنها را سفارش می دهید ولی بعد از دو دقیقه سر گارسن رستوران به شما پیشنهاد می کند که به جای آنها کباب میل کنید. کباب ها چنگی به دلتان نمی زند. کباب گوجه فرنگی هست که چیزی شبیه لقمه های کباب کوبیده خودمان است که لا به لای سیخ گوجه فرنگی باشد. یا کباب بادمجان که آن هم کوبیده به همراه بادمجان کبابی است. یا شیش کباب که به نازکی جگر کباب های خودمان طبخ شده و قیمت آن شانزده هزار تومان است. قیمت پیده هفت الی هشت هزار تومان است. دو مدل پیده سفارش می دهید و سر گارسن غرغر می کند که این غذاها چرب و تند هستند و به درد ما نمی خورند!

بدون سفارش برایتان سوپ یایلا می آورند و اردور. یایلا همان دوغ نسبتا داغ بی نمک است که روی آن روغن زیتون و فلفل قرمز ریخته اند. اردور به ازای هر نفر یک عدد دلمه برگ مو و یک قاشق ماست و نعنا و یک قاشق بادمجان کبابی ترش که شبیه کاریکاتور نازخاتون خودمان است و یک قاشق سالاد سیب زمینی است. اردور نفری دو هزار تومان برایتان آب می خورد.

پیده ها را می آورد. پیده ی پنیر که همان پیتزای پنیر است که ارزان ترین پیتزای شهر است ولی این جا بابتش هفت هزار تومان سلفیدیم. پیده ی گوشت را هم تقریبا به گوشت نشان داده اند! کمی گوشت ریش ریش شده و فلفل دلمه ای و جعفری ساطوری رویش پاشیده اند. آن هم هشت هزار تومان.

به غذاهای ترکیه فکر می کنید.معجونی از غذاهای خوشمزه ی خمیری و بلغورهای مخصوص(غیر از بلغورهای ایرانی ست) و زیتون های جادویی و عدس دال و…

به طرز طبخ غذاها نگاه می کنید. زیر غذاها اسم آن ها را با دیکته ی ترکی غلط نوشته اند. ترجمه ی نام غذاها هم اشتباه است. شفین سالاتاسی ،سالاد شفین ترجمه شده است که در واقع سالاد سرآشپز معنی می دهد. سالاد چوپان هیچ ربطی به سالاد چوپان واقعی ندارد.

به کلاه گشادی که به سرتان رفته است فکر می کنید و به این که رستوران اویا هیچ ربطی به کشور ترکیه ندارد جز پرچم هایی که سر میز شما را فریب می دهد.

(منبع – روزهای نازنین)

این چند روز آخر هفته دی ماه سرد سفری داشتیم به جزیره کیش. واقعاً که چه هوائی. از بهار تهران هم بهتر. واقعاً فوق العاده بود. صبح و بعد از ظهر هوا خنک و وسط روز تقریباً گرم بطوریکه مردم راحت شنا می کردند. چند سالی میشد که کیش نرفته بودم و تفاوت محسوس بود. کیش خیلی آبادتر و مرتب تر شده و علیرغم فصل امتحانات و مدرسه مسافر کم نبود. ما در هتل داریوش اقامت داشتیم که بسیار زیباست و می تونم به جرات بگم که یکی از بهترین هتلهای ایرانه. پرسنل آموزش دیده و حرفه ای، اتاق های زیبا – اتاق ما رو به دریا بود، اینم منظره هایی که از بالکن اتاق دیده می شد. 

منظره از بالکن اتاق رو به دریا - هتل داریوش

ایضاً منظره از بالکن اتاق رو به دریا - هتل داریوش

مجدداً منظره از بالکن اتاق رو به دریا - هتل داریوش

مثل اکثر هتلها صبحانه برای کسانی که اتاق داشتند رایگان بود ولی اگر از بیرون می آمدید می توانستید با صرف 7 هزار تومن برای هر نفر از صبحانه هتل استفاده کنید. اینهم یک عکس هم از رستوران اصلی هتل که صبحانه هم در همونجا سرو می شد.   

رستوران هتل داریوش

اما غرض اصلی از نوشتن این پست معرفی یک رستوران بسیار خوب در جزیره کیش است که اگر زمانی راهتان به اونجا افتاد حتماً سری بهش بزنید: رستوران عمو اکبر.  

رستوران عمو اکبر

رستوران غذاهای دریایی عمو اکبر رستورانی است بی شیله پیله و بدون دکوراسیون مرسوم، ساده و بسیار عالی (البته اون see نوشته شده در گوشه بالای سمت راست عکس تابلوی رستوران رو که مثلاً قرار بوده sea باشه ندیده بگیرید!!).

سالن رستوران عمو اکبر

دکور رستوران عمو اکبر!

خیلی از محلی ها برای صرف غذا به این رستوران می آن. در این رستوران که به نوعی یک رستوران صیادی است غذاهای دریایی متنوعی سرو میشه. من خودم کباب کوسه (12 هزار تومن) خوردم و همراهانم کباب شیر (10 هزار تومن) و غذایی به اسم “معجون” خوردند که مخلوطی است که شیر کبابی، فیله کوسه، تکه های گوشت خرچنگ و هشت پا و میگو (13 هزار تومن). البته در خوردن گوشت کوسه باید امساک کرد. ارزش غذایی گوشت کوسه در مقایسه با ماهیان استخوانی باتوجه به ترکیب وتوزیع اسیدهای آمینه کمترمی باشد. ازآنجا که میزان اوره در بافت عضلانی کوسه ماهیان بالاست بنابراین به منظوراستفاده به عنوان یک منبع غذایی لازم است که میزان اوره کاهش یابد. علیرغم اوره زدایی، باز هم این گوشت برای افرادی که ناراحتیهای قلبی –عروقی، نقرس وفشارخون بالا دارند توصیه نمی شود. تحقیقات روی 30 گونه کوسه نشان داده که میزان اوره بین 1600تا 2300میلی گرم درصد گرم گوشت متغیراست. قیمت های رستوران عمو اکبر به نسبت دیگر رستوران های کیش معقول تره و غذاهاشون واقعاً تازه و خوش مزه است. رستوران عمو اکبر در خیابان فردوسی مقابل پانیذ قرار داره که البته یک کم از خیابون اصلی خارج میشه ولی به هر تاکسی که بگید شما را به اونجا می بره.  

معجون دریایی

کوسه کبابی

از دیگر رستوران های خوب کیش می تونم به کوه نور در هتل صدف، شاندیز صفدری، میرمهنا و رستوران هتل ایلیا اشاره کنم. البته رستوران هتل داریوش هم که یک ناهار در اونجا خوردیم فوق العاده است و حدوداً 15 تا 20 هزار تومن برای هر نفر هزینه خواهد داشت.

 چند تا عکس جالب دیگه از این سفر براتون می ذارم:    

فرش زیبای لابی هتل داریوش

منظره حیاط هتل داریوش

نمای هتل داریوش

یک هنرمند شنی در ساحل اسکله تفریحی!!

]]> http://nandofood.wordpress.com/2009/01/18/kish/feed/ 1 ناندو kish_1 kish_2 kish_3 kish_6 kish_11 akbar_1 akbar_2 kish_9 kish_10 kish_7 kish_4 kish_52 kish_8 http://nandofood.wordpress.com/2009/01/13/ostad_bayramali/ http://nandofood.wordpress.com/2009/01/13/ostad_bayramali/#comments Tue, 13 Jan 2009 16:01:20 +0000 ناندو http://nandofood.wordpress.com/?p=171 به خواندن ادامه دهید →]]>

ممد اناری

 

 

استاد بایرامعلی نوشتارهای مفصلی پیرامون مبحث شیرین جانکولوژی یا هله هوله جات دارند که خوندنشون رو در اینجا و ایضاً اینجا به شما توصیه می کنم. برای اینکه از شیرینی قلم بایرامعی مستفیض بشید ترجمه هایی رو که از اسم هله هوله جات وطنی کرده براتون ذکر می کنم!!!

 

لواشک little lavash

چاقاله بادوم  fat Almond

زغال اخته Castrated charcoal

لبو داغه  Hot lipy

باقالی with Rug 

تمبر هندی Indian stamp

فال گردو Circular  Omen

آلبالو خشکه Dried  Albaloaux

گوجه سبز  Green  Tomato

آلوچه Baby  plum

آب انار The water of Anar

بلال Corn  kabob

 خوراک لوبیا le  bio  khoraks

آب زرشک  The water of Zereshk berry

 آلو جنگلی  Junglien Alouax

 

اینم لینک دانلود برنامه موبایل (تحت جاوا)

طرّاحی و معماری وب 2.0 بر پایه مشارکت‌ها، همکاری‌ها، و تعاملات (interactions) انسان‌ها، ماشین‌ها،نرم افزار، و عاملهای هوشمند با یکدیگر استوار است.

وب 1.0 بسیار محدودتر و ساده‌تر بود، و تنها تعدادی نسبتاً اندک از مؤسّسات گوناگون، دانشگاه‌ها، مراکز تبلیغاتی و غیره به ایجاد مطلب و محتوا بر روی آن مبادرت می‌نمودند. این، در حالی بود که کاربران در وب 1.0 تنها امکان دسترسی به اطّلاعات موجود و استفاده از آن‌ها را داشتند و نه توان ایجاد و یا تغییر را. در وب 2.0، کاربران قادرند خود به ایجاد و خلق محتوا اقدام نمایند، آن را ساماندهی و تنظیم کنند، دیگران را در اطّلاعات و داشته‌های خود شریک و سهیم سازند، و یا به انتقاد و تغییر بپردازند.

در وب 2 اطلاعات زنده و ديناميک يا توسط خود کاربر يا توسط ابزارهايي خاص سازماندهی می شود و نظم و ترتيب پيدا می کند. بعد از آن دوباره در وب منتشر می شوند و اين بار مرتب شده و پاکيزه، به طوری که به راحتی قابل بازيابی هستند و در اقيانوس وب گم و گور نمی شونددر خلال اين روند نيز اطلاعات تجزيه و تحليل شده و با کليدواژه هايي تفکيک می گردند، اين کليدواژه ها که در حقيقت از محتوای مطالب وبلاگها وسايت ها بيرون کشيده شده اند دسته بندی موضوعی می شوند، درجه بندی شده و با ابزارهای ديگری در دسترس کاربران قرار می گيرند.

سایت هایی که در اینجا معرفی می کنیم جزو بهترین سایت های وب 2.0 حوزه غذا و آشپزی هستند:

(برای رفتن به هر کدام از این سایت ها روی لوگوی آنها کلیک کنید)

یکی از اولین و پرطرفدارترین سایت های آشپزی دنیا
مردم همیشه برای پختن غذا، صحبت و رد و بدل کردن دستورات تهیه غذا در آشپزخانه گرد هم می آیند. Bakespace سعی دارد این سنت را در فضای مجازی زنده نگه دارد.
در این سایت بیش از 160 هزار دستور تهیه غذا، فیدهای آر اس اس و امکانات بسیار متنوعی وجود دارد.
سایت YouTube را که حتماً می شناسید. cookshow معادل YouTube در سایت های آشپزی است و فیلم های بسیار زیادی درباره تهیه غذاهای مختلف در آن خواهید یافت.
این وب سایت منحصر بفرد مجموعه ای کلیپ های ویدیویی تهیه غذا از آشپزهای معروف جهان را به شما عرضه می کند.
دستورهای تهیه غذاهای مختلف قابل جستجو بر اساس علاقه و الزامات رژیمی بازدیدکنندگان
با وارد کردن فهرست مواد غذایی که در منزل دارید دستور تهیه غذاهای مناسبی را به شما پیشنهاد می دهد.
سایتی که اعضا در آن دستورهای تهیه غذا بهم دیگر می دهند، فیلمهای تهیه غذا می بینند و …

فکر می کنم تا حالا دو یا سه بار رفته باشم رستوران سهند و اگه موقعیتی باشه باز هم حاضرم که برم. مشتریان این رستوران اغلب از قشر سنتی هستن و حتی در میان ورزشکاران ایرانی هم بسیار پر طرفداره بطوریکه گفته میشه علی دایی خیلی موقع ها برای صرف ناهار به اینجا می آد (اینجا رو هم ببینید که خبر  مهمانی شام باشگاه سایپا در این رستورانه). محل رستوران در خیابون مفتح شمالی قرار داره و اگر از ابتدای خیابون مفتح در عباس آباد وارد بشید کمی قبل از پستخانه مرکزی منطقه پانزده سردر ورودی رستوران رو می بینید. البته سالن اصلی رستوران در زیرزمین قرار داره و نسبتاً هم بزرگه.

بعد از اینکه سر میزتون مستقر شدید براتون نون های سنگک مینیاتوی خیلی خوشمزه ای می آرن که همونجا پخته میشه و بخش نانوایی و تنور رو پشت شیشه در گوشه از سالن قرار دادن تا مشتری ها ببینن.

در منوی رستوران انواع و اقسام کباب ها و چلوخورشت های ایرانی رو میشه دید. به برخی از اونها اشاره می کنم: کباب اسکله، کباب اوباکاردی، میگو سرخ شده، کباب پیزولا، ادویه پلو با مرغ و ….

البته چلوخورشت ها بر طبق برنامه ای که دارن در روزهای خاصی از هفته سرو میشه ولی کباب ها رو همیشه می توانید سفارش بدین. کیفیت غذاها بسیار عالی است و کباب های این رستوران که بعضی هایشون دو یا سه نفره هستن فوق العاده هستن. اگه بخواهم مقایسه کنم می تونم بگم به مراتب از نایب بهتره (نایبها: اینجا خوندم که در نایب وزرا از دادن ریز فاکتور به مشتری خودداری کردن، تا اونجائی که یادمه در نایب وزرا ریز فاکتور را اگر درخواست می کردین می دادن… بهرحال اینجا ریز فاکتور رو خیلی شیک روی سربرگ رنگی براتون پرینت می کنن!) و در مرتبه پایین تر از البرز قرارشون می دم در عین اینکه قیمتشون از البرز کمتره ولی توجه کنید که خیلی هم ارزون نیستن. بعنوان مثال باقالی پلو با ماهیچه پانزده هزار تومن، چلوکباب فیله سیزده هزار تومن و کبابهای دو سه نفره شون مثل اسکله و پیزولا از 25 تا 35 هزار تومنه. بطور متوسط حدود 15 تا 20 هزار تومن برای هر نفر باید در نظر بگیرین. گارسون رستوران با یه PDA که ظاهراً این روزها در تهران مد شده سفارش شما رو می گیره و مقدار قابل توجهی هم کره محلی براتون همراه غذا می آرن. فقط سالاد فصل رستوران خیلی با مزه س که بصورت CKD و دمونتاژ (!!) آورده میشه و خودتون باید سرهمش کنین!

کل پرسنل و مدیریت رستوران آذری هستن و خدمات رسانی بسیار خوبی دارن. نکته جالب دیگه اینکه با چای برای ما عرق شاه اسپرن آوردن، ما هم که یک فقره کیک شکلاتی بی بی همراهون بود تا بعد از غذا با چای بخوریم صد البته عرق شاه اسپرن لازم هم بودیم!

آدرس و مشخصات رستوران:

قنادی های اکثر جاهای تهران رو امتحان کردم ولی اینایی که معرفی می کنم بدون هیچ ترتیب خاصی تو لیست برگزیده های من هستن. البته نظر شخصی من اینه که تا بحال در تهران روی دست قنادی بی بی خیابون مدبر یوسف آباد نیامده و شاید هم نیاید. کیک های شکلاتی بی بی فوق العاده خوشمزه هستن، البته از دیگر شیرینی هاشون و صد البته تارت میوه شون نباید گذشت. بی بی یک شعبه هم در خیابون سهیل، شریعتی داره که امتحان نکردم.

قنادی ویول یا وزرا در خیابون وزرا کمی بالاتر از مغازه های عطرفروشی یکی دیگه از برگزیده های منه که کیک های مارزیپن و شیرینی های ناپلئونی فوق العاده ای داره (خواستگار کُش! می گویند هر موقع خواستگار اومد خونتون بهش شیرینی ناپلئونی تعارف کنین. اگه تونست بدون اینکه شیرینی ناپلئونی رو به هوا و زمین و اطراف و اکناف بپاشه بخوره حتماً مرد خوبیه!!). بزرگترهای ما می گن که در قدیم زیرزمین قنادی ویول کافی شاپ و پاتوقی بوده است برای خود در میان جوانان. ما که سنمون قد نمیده! همین خیابون رو که بریم پایین و شهید بهشتی رو رد می کنیم در میرزای شیرازی قبل از پمپ بنزین می رسیم به قنادی طلائی و بعدش هم کمی بالاتر از پل کریم خان قنادی نوبل. هر دو متعلق به عزیزان ارامنه و دارای شیرینی های بسیار خوش مزه. خب حالا که نزدیک کریم خان شدیم خودمونو می رسونیم به خیابان ویلا و قنادی لرد یا آراز. اینهم یکی دیگر از قنادی های خوبه و کافی هم سرو می کنه. به بارون خوش مشرب بگید حتمآً یکی از کافه گلاسه های اعلاش رو براتون درست کنه. خیابون ویلا رو که پایین تر بریم نرسیده به طالقانی قنادی عالی دانمارکی قرار داره که البته یک شعبه هم در پاسداران دارن. شیرینی های اینها را از دست ندین ولی فقط یه گله گذاری کوچیک از مدیر قنادی دانمارکی ویلا: ساعت کارشون کمی نامرتبه. خب ویلا که هستیم بر می گردیم توی خیابان آبان و در یکی از کوچه پس کوچه های اطراف پیتزا سوگل، قنادی هانس رو داریم. کیک ها عالی. نزدیک طالقانی هستیم پس می ریم تا خیابان مفتح و نرسیده به انقلاب درست بالای زیر گذر سعدی قنادی معروف اوریانت که بسیار عالی است. طلایی، نوبل، لرد و اوریانت هم متعلق به هم وطنان ارامنه هستن. تا یادم نرفته برگردیم یوسف آباد و خیابون اصلی کمی بالاتر از سینما گلریز به قنادی پوپک. پوپک غیر از شیرینی و کیک های خوبش در زمینه نان های مخصوص صبحانه هم فعالیت داره. قنادی بعدی که دوست دارم طلا در خیابان ولیعصر بالاتر از بیمارستان دی است. دیگر خدمت تون عرض کنم نیشکر در پل رومی و قنادی صاحبقرانیه در پاسداران رو هم باید اضافه کنم. البته قنادی شیرین در فرشته خیابون آقابزرگی با پارکینگ مخصوص مشتریانش فراموش نشود. یک اشاره کوچیک هم به قنادی لادن در سعادت آباد میدون شهرداری بکنیم و شیرینی های دانمارکی شون و نیز قنادی روشه در نقاطع همت و خیابون گاندی بخاطر شیرینی های اعلای لبنانی که دارن.

فعلاً همین، پست موجز ولی آخر اطلاع رسانی بود! دوستان اگه چیزی رو از قلم انداختم لطف کنن نظر بدن تا تکمیل بشه این فهرستمون.

اینم عکس قنادی بی بی برای اینکه پستمون آب و رنگی داشته باشه!

 پاتوق های شیرین رو هم بخونید، ضرر نداره.

شاید براتون عجیب باشه ولی از حدود سالهای هشتاد میلادی در اسکاتلند بعضی از رستوران ها شروع کردند به عرضه غذای عجیبی به اسم شکلات سوخاری یا دقیق تر بگیم شکلات مارس سوخاری. این رسم هنوز هم در اسکاتلند و بعضی نقاط انگلیس پابرجاست و شکلات مارس رو بصورت سوخاری می فروشن.

طرز تهیه این غذا بسیار آسونه. ابتدا باید شکلات رو در یخچال بذاریم تا سرد بشه و موقع سرخ کردن خیلی آب نشه. بعد صد و پنجاه گرم گرم آرد رو با کمی بکینگ پودر و یک لیوان شیر مخلوط می کنیم تا کمی حالت خمیری پیدا کنه. مقداری روغن در ماهیتابه می ریزیم و داغ می کنیم. شکلات رو از یخچال بیرون می آریم و در مخلوط آرد سوخاری که درست کردیم قرار می دیم تا همه جاش پوشونده بشه. حالا اون رو در روغن داغ می گذاریم و سرخ می کنیم تا روی اون برشته بشه. می تونید با کمی بستنی وانیلی سرو کنید. بسیار خوشمزه است!

برای خوندن تاریخچه کامل این غذا به ویکیپدیا مراجعه کنید.